กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 57: พักผ่อน
เวินหลิงไม่ได้หยุดฝีเท้า เพียงตอบกลับไปลอยๆ
“หมายเลขอะไรเหรอ?”
หลินเซินย่อตัวลง ใช้ไฟฉายส่องป้ายชื่อด้านข้างหุ่นยนต์
“ยานเขตสีเทา·หน่วยรักษาความปลอดภัยประจำยาน·ระดับ C สลักไว้ลึกเหมือนกันนะ น้ำแข็งยังกลบไม่มิดเลย”
เวินหลิงชะงักฝีเท้า ก่อนหันกลับไปมองหุ่นยนต์ตัวนั้น ม่านข้อความก็พุ่งขึ้นมาทันทีที่เธอหยุด
【จักรวาลอบชีส】: หุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยของยานเขตสีเทาเหรอ? ปลดประจำการแล้วไม่เอากลับไปด้วยหรือไง?
【ปลาเค็มถูกตุ๋นแล้ว】: ตอนนั้นสหพันธ์คงถอนกำลังอย่างรีบร้อนเกินไปมั้ง ถึงได้ไม่เก็บหุ่นยนต์กลับไปด้วย?