กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 51: ว่าจ้าง【ขำจะตายแล้ว】
เวินหลิงหันไปมองศพบนพื้น พลางเกาหัวแกรกๆ
“แล้วอันนี้ต้องจัดการยังไงเนี่ย ตัวเล็กแค่นี้ จะกินก็แทบไม่มีเนื้อ”
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจเลิกสนใจเนื้อของมัน
“แต่ขาดทุนชะมัด ฉันอุตส่าห์ลำบากล่ามอนสเตอร์ทั้งที กลับไม่ได้อะไรเลย”
เวินหลิงลุกขึ้นยืน แล้วสังเกตเห็นใยแมงมุมบนพื้นเข้า
“เอ๊ะ ไม่ได้สิ ยังไงฉันก็ต้องเก็บอะไรกลับไปบ้าง!!!”
เธอสวมถุงมือ แล้วเก็บใยแมงมุมที่กระจัดกระจายอยู่จนหมด
เวินหลิงปิดประตูรถแล้วกลับไปนั่งที่นั่งคนขับ
ตอนขึ้นรถ หางของเจ้าลูกมังกรตบประตูรถอย่างตื่นเต้นจนเกิดเสียง “ป้าบ”