บทที่ 45: ความลังเลและความฝัน

บทที่ 45: ความลังเลและความฝัน

เวินเมาเมายังขดตัวอยู่บนเตียง กลมเป็นก้อนเล็กๆ โดยใช้หางคลุมหัว นอนหลับสนิท

เวินหลิงมองอยู่ครู่หนึ่งโดยไม่ปลุกมัน ก่อนก้มหน้ากินเนื้ออีกชิ้น

หลังจากกินเสร็จ เธอเก็บกระดูกไว้ แล้วเอาเนื้อที่เหลือใส่กระเป๋ามิติ จากนั้นเช็ดมือ

จากนั้นเธอก็หยิบชามอาหารใบเล็กของเวินเมาเมาออกมา เทน้ำสะอาดใส่เล็กน้อย แล้วหักเนื้อย่างสองสามชิ้นวางไว้ข้างชาม ก่อนนำไปวางตรงจุดประจำข้างกรง

เจ้าตัวเล็กกำลังหลับสบาย คงไม่ตื่นขึ้นมากินตอนกลางดึกหรอก

แต่เธอก็ยังวางไว้ เผื่อเก็บไว้กินตอนเช้าก็ยังดี

หลังเก็บของเรียบร้อย เธอลุกขึ้นไปล้างมือ เดินมาข้างเตียง แล้วนั่งลงตรงขอบเตียงพลางลูบหนังหมาป่าสีเทาขาวผืนนั้น