กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 18: ค่าความสวยงาม
หลังจากเวินหลิงล้างกรงเสร็จและกลับมาที่รถบ้าน กระรอกน้อยก็ยังเดินตามเธอมาอย่างว่าง่าย
“เอ๊ะ ยังไม่หนีไปอีกเหรอ?”
“ทำไมถึงตามฉันขึ้นรถมาอีกแล้วล่ะ?”
เวินหลิงไม่ค่อยเข้าใจ เธอจ้องกระรอกน้อยเขม็งพลางครุ่นคิด
ขณะเดียวกัน หางของเธอก็ค่อยๆ ขยับเข้าใกล้กระรอกน้อยอย่างลองเชิง สะบัดไปมาอยู่ตรงหน้า
ตอนแรกกระรอกน้อยยังคอยหลบอยู่ แต่ไม่นานก็ไม่หลบอีก
ดวงตาของมันจับจ้องหางที่แกว่งไปมาเป็นประกาย มันยื่นกรงเล็บตะปบแล้วข่วนอย่างรวดเร็ว ทว่าสุดท้ายก็ยังคว้าไม่โดน
หางของเวินหลิงตอบสนองได้ไวมาก ทุกครั้งมันจะหลบกรงเล็บที่กระรอกน้อยยื่นออกมาก่อนเสมอ
แถมพอหลบได้ก็ยังสะบัดอย่างได้ใจอีกสองที เหมือนกำลังแกล้งกระรอกน้อยเล่น