บทที่ 300

บทที่ 300

การกระทำบวกกับวาจายั่วยุถึงขีดสุดของหยางเฟิง

ทำให้เตียวอุยรู้สึกราวกับว่าตนกำลังได้รับความอัปยศอดสูอย่างใหญ่หลวง!

"ตั้งโล่! บุกขึ้นไปสับมันให้เละ!" เตียวอุยแผดเสียงคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว

โยนคำสั่งกำชับหนักหนาของเตียวลู่ที่สั่งให้จับเป็นหยางเฟิงทิ้งไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

ศักดิ์ศรี... หาใช่สิ่งที่ยอมให้ฆ่าได้ไม่

ยิ่งไม่สมควรที่จะต้องมารับความอัปยศอดสู!

เตียวอุยเสียดายหัวบนบ่าไม่อยากยกให้ใคร

ทว่าเขากลับรับไม่ได้ยิ่งกว่าหากต้องถูกชี้หน้าหยามเหยียด!

ด้วยความโกรธที่พุ่งพล่านขึ้นสมองจึงออกคำสั่งให้กองทัพทั้งหมดไล่ล่าติดตาม