บทที่ 298

บทที่ 298

วันต่อมาหลังเที่ยง

เตียวลู่ก็นั่งดื่มน้ำหวานรสเลิศอยู่ในกระโจมใหญ่

พึมพำกับตัวเองว่า

"เจ้าน้ำตาลดำนี่เป็นของล้ำค่าเสียจริง ทั้งหอมหวานและเจือความขมจาง ๆ ทว่ากลับยิ่งขับเน้นความโอชะของรสหวานให้เด่นชัดขึ้นไปอีก เมื่อข้ายึดครองกวนต๋งได้เมื่อใด จะต้องบีบให้ไอ้เจ้าหอเหวยผิ่นอะไรนั่นมอบสูตรการทำน้ำตาลดำออกมาให้จงได้!"

เช้าตรู่วันนี้เขาเดินทางมาถึงแนวหน้าแล้ว

การเดินทางตลอดทางทำให้เขาเหนื่อยแทบขาดใจ

เขาวางแผนจะพักผ่อนสักวันค่อยไปคิดบัญชีกับมู่กุ้ยอิง

เสียงฝีเท้าดังขึ้นนอกกระโจมใหญ่

เหยียมโพ้ที่ปรึกษาคนสำคัญและเตียวอุยน้องชายแท้ ๆ เดินเคียงคู่กันเข้ามา