บทที่ 284

บทที่ 284

ท่ามกลางเสียงปรบมืออื้ออึง

จูล่งผู้มีนิสัยสุขุมเยือกเย็นก้าวออกมา

"ท่านแม่ทัพบุ๋นเอี๋ยน ท่านลองดูข้ายิงสักศรเถิด!"

จูล่งและถงเฟยเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน

ย่อมต้องการกู้หน้าให้ถงเฟยเป็นธรรมดา

อาชามังกรขาวส่องเนตรควบทะยานออกไป

จูล่งไม่ได้ใช้ทิศทางเดียวกับคนก่อนหน้า

หากแต่พุ่งทะยานมาจากอีกด้านหนึ่ง

เมื่อความเร็วของม้าศึกเพิ่มขึ้นจนถึงขีดสุดแล้ว