บทที่ 252

บทที่ 252

ยามรุ่งสาง

ตันเต๋งนำทัพควบม้าไล่ติดตามไปตลอดทาง

ทว่ากลับไม่สามารถไล่ตามโตเอ๋งที่ออกเดินทางล่วงหน้าไปก่อนได้ทัน

ลางสังหรณ์อันเลวร้ายค่อย ๆ ปกคลุมจิตใจของตันเต๋ง

ฟ้าสว่างจนป่านนี้แล้วยังไม่เห็นแม้แต่เงาของโตเอ๋ง

คาดว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์เขาคงจะพลาดท่าอยู่ในมือของแฮหัวตุ้นเสียแล้ว

ตันเต๋งร้อนรนยิ่งนัก

เขามีหนทางเสียที่ไหนในการกลับไปรายงานต่อโตเกี๋ยม

ในยามที่เขาร้อนรนดั่งมดอยู่บนกระทะร้อนนั้นเอง