บทที่ 230

บทที่ 230

"ในที่สุดก็โล่งหูเสียที มา ๆ ๆ แม่ทัพซิ่วเสง พวกเราดื่มกันต่อ!"

เมื่อม้าเท้งเห็นหน้าไม้แขนเทพในมือของเหล่าองครักษ์เกตุเข้าก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

หยางเฟิงกลับทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เอ่ยชักชวนม้าเท้งให้ดื่มสุราด้วยท่าทางกระตือรือร้น

ม้าเท้งฉวยจังหวะที่ยกจอกสุราขึ้นดื่ม

แอบกวาดสายตาสำรวจไปยังเจ็ดสิบสองทหารม้าราหูและหนึ่งร้อยแปดองครักษ์เกตุแวบหนึ่ง

เพียงแค่กวาดตามองปราดเดียวเท่านั้น

เขาก็ต้องพบว่าทั้งหน่วยราหูและองครักษ์เกตุล้วนสะพายหน้าไม้แขนเทพไว้บนหลัง!

มีพกไว้คนละกระบอก!

มิน่าเล่า หยางฉงกวงถึงกล้าพาคนไม่ถึงสองร้อยคนบุ่มบ่ามเข้ามาอย่างโอหัง