บทที่ 214

บทที่ 214

การหมุนตัวม้ากลับครั้งที่สิบเอ็ด

หยางเฟิงมองไปยังเหยียนสิงที่กำลังเหงื่อท่วมกายอยู่ฝั่งตรงข้าม

ด้วยสีหน้าไร้ความแดงก่ำ หัวใจไม่เต้นแรง และลมหายใจไม่ติดขัด เขาเอ่ยเย้าแหย่ว่า

"สู้ไม่ไหวแล้วงั้นหรือ? เช่นนั้นก็เตรียมตัวรับความตายเถอะ!"

เหยียนสิงกัดฟันกรอดอย่างสุดกำลัง

พยายามกำทวนหัวสว่านทองในมือไว้ให้แน่น

เขาย่อมไม่มีแรงเหลืออยู่อีกมากแล้วจริง ๆ

ทว่าอาศัยเพียงลมหายใจเฮือกสุดท้ายประคับประคองไว้เท่านั้น

แต่ในใจเขารู้ดีแก่ใจ