บทที่ 200

บทที่ 200

วันรุ่งขึ้น

ภายใต้การร่วมเดินทางของเตียวเสี้ยน

อ้องอุ้นเดินทางมาถึงหน้าจวนเทียนปัวด้วยตนเอง

แสดงท่าทีดั่งเช่นบิดาภรรยา

เอ่ยกับเตียวเลี้ยวที่อยู่ด้านข้างว่า "ยังไม่รีบไปบอกเจ้าเด็กนั่นให้ออกมาต้อนรับอีกหรือ? หรือยังจะต้องให้ผู้อาวุโสเช่นข้าต้องส่งนามบัตรเรียนเชิญด้วยเล่า?"

เตียวเลี้ยวรีบยิ้มกล่าวว่า "มิกล้าๆ! ท่านซือโต๋เชิญด้านใน นายท่านเคยสั่งเอาไว้ว่าท่านซือโต๋สามารถเข้าออกได้ตามใจชอบ อยากมาเวลาใดก็มาได้ตลอด ไม่ต้องแจ้งล่วงหน้าขอรับ!"

"ยังพอใช้ได้!" อ้องอุ้นกุมมือเตียวเสี้ยนไว้

เดินอาดๆ เข้าไปในจวนเทียนปัวอย่างองอาจผึ่งผาย

เพิ่งจะก้าวเข้าจวนมาได้ไม่เท่าไร