บทที่ 196

บทที่ 196

วางแผนการในใจไว้เรียบร้อยแล้ว

อ้องอุ้นก็ก้าวออกมา

"ทูลฝ่าบาท แม่ทัพทหารม้าเร็วกล่าวมีเหตุผลนัก ทว่าเสียงแห่งนักปราชญ์มีมาแต่โบราณกาล หากสามารถใช้เสียงแห่งนักปราชญ์มาขัดเกลาจิตใจได้ ก็ถือเป็นเรื่องดียิ่งเช่นกัน"

"กระหม่อมได้ยินมาว่าแม่ทัพทหารม้าเพียบพร้อมทั้งบุ๋นและบู๊ ทั้งยังได้รับการชี้แนะจากชัวหยงปราชญ์ชื่อดังแห่งยุค ทักษะทางดนตรีนั้นสูงส่งยิ่งนัก หลังผ่านพ้นความวุ่นวาย ฝ่าบาทก็ควรผ่อนคลายพระองค์เช่นกัน สู้ให้แม่ทัพทหารม้าเร็วดีดพิณถวายสักเพลงในตำหนักเต๋อหยางนี้ เป็นอย่างไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ"

อ้องอุ้นย่อมเข้าใจจิตใจของฮ่องเต้น้อยเล่าเหียบเป็นอย่างดี

เขารู้ดีว่าหากเล่าเหียบรู้ว่าหยางเฟิงยังดีดพิณได้อีกด้วย

จะต้องถูกกระตุ้นความสนใจขึ้นมาอย่างแน่นอน

เป็นจริงดังคาด

เล่าเหียบตบพนักเก้าอี้มังกรด้วยความตื่นเต้นพร้อมกับกล่าวว่า