บทที่ 187

บทที่ 187

เบื้องหน้าไร้หนทางไป

เบื้องหลังมีทหารไล่ล่า

ความโหดเหี้ยมอำมหิตของตั๋งโต๊ะปรากฏชัดเจนถึงขีดสุดในเวลานี้

"ไม่ต้องบุกแล้ว! ถอยกลับ! ฆ่าฝ่ากลับไป! ต่อให้พวกเราต้องตาย ก็ต้องลากฮ่องเต้น้อยไปเป็นเพื่อนตายด้วย!"

คราวนี้ตั๋งโต๊ะไม่ได้ไต่ถามลิยูที่อยู่ข้างกายว่ามีแผนการอันใดอีก

ตัดสินใจลงไปทันที

การตัดสินใจที่ดูราวกับบุ่มบ่ามนี้แท้จริงแล้วคือทางเลือกที่ชาญฉลาดที่สุด

ภูมิประเทศระหว่างขุนเขาทั้งสองแคบยิ่งนัก

ไม่เอื้อต่อการห้ำหั่นกันด้วยกำลังพลจำนวนมาก