บทที่ 170

บทที่ 170

นครหลวงลกเอี๋ยง

ภายในตำหนักเต๋อหยาง

เล่าเหียบฮ่องเต้น้อยทรงตัวสั่นเทาประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร

มีสภาพราวกับหุ่นเชิดตัวหนึ่ง

คนอื่นนั่งบนบัลลังก์มังกรแล้วรู้สึกสบายเสียจนแทบตาย

ทว่ามาถึงคิวของพระองค์

กลับรู้สึกราวกับนั่งอยู่บนหนามแหลม

เป็นเพราะผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเล่าเหียบคือตั๋งโต๊ะ

ไอ้คนอ้วนท้วมผู้สถาปนาตนเป็นอัครเสนาบดีแต่แท้จริงแล้วคือโจรแผ่นดินผู้นี้!