บทที่ 147

บทที่ 147

ดึงดูดสายตาของทุกคนให้หันมามองที่ตนเอง

หยางเฟิงเอ่ยปากช้า ๆ "ทุกท่าน การจะทำการใหญ่ย่อมไม่ใส่ใจเรื่องปลีกย่อย พวกเราชักช้าอยู่ที่นี่เพิ่มอีกหนึ่งวัน ก็เท่ากับปล่อยให้ความเจ็บป่วยหนักของแผ่นดินฮั่นทรุดหนักลงไปอีกส่วนหนึ่ง เท่ากับปล่อยให้ฝ่าบาทต้องติดอยู่ในกองเพลิงเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งวัน"

"ราษฎรทั่วหล้าต่างกำลังจับตามองพวกเราอยู่ ตั้งตารอให้พวกเราเอาชนะตั๋งโต๊ะเพื่อกวาดล้างความวุ่นวาย พวกเรายังมีเหตุผลอันใดอีกที่จะหยุดชะงักไม่ยอมก้าวเดินต่อไป?"

เมื่อพูดมาถึงตรงนี้

หยางเฟิงก็หันไปมองโตเกี๋ยมและขงหยง

"ท่านผู้เฒ่าทั้งสอง จากใจจริงเรื่องที่เบ้งเต๊กปลอมแปลงพระราชโองการนั้นข้าเองก็ไม่เห็นด้วยเช่นกัน แต่สถานการณ์มันปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว มิใช่ว่าข้าจงใจแก้ตัวแทนเบ้งเต๊ก หากแต่เป็นเพราะ...พวกเราไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว!"