บทที่ 140

บทที่ 140

วันรุ่งขึ้น

ตั๋งโต๊ะคาดกระบี่ไว้ที่เอว

ก้าวเดินเข้าสู่ตำหนักเต๋อหยางด้วยท่าทีองอาจผึ่งผาย

ผลักตัวเล่าเปียนให้นั่งลงบนบัลลังก์โอรสสวรรค์ด้วยมือเดียว

โดยไม่เปิดโอกาสให้ขุนนางทั้งราชสำนักได้เอ่ยปากแม้แต่น้อย

เขากล่าวตวาดขึ้นเสียงดังทันที "แซ่ซ้องสรรเสริญ!"

เหล่าขุนนางบู๊บุ๋นในราชสำนักต่างมองหน้ากันไปมา

สุดท้ายทำได้เพียงคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความจนใจ

ทำการคารวะด้วยเสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับคลื่นซัดและภูเขาถล่มเช่นทุกครา: