บทที่ 124

บทที่ 124

จะไม่ให้เล่นได้อย่างไรเล่า?

การเล่นงานเจ้าไม่ใช่เป้าหมาย

เป้าหมายคือการเล่นงานเจ้าให้ตายต่างหาก!

อิกิ๋ดแอบหัวเราะเจ้าเล่ห์อยู่ในใจ

บนใบหน้ากลับแสดงสีหน้ารู้สึกผิดออกมา: "ท่านอาจารย์โปรดใจเย็นก่อนเถอะ ไม่มีทางอื่นหรอก พวกเราขุนศึกตระกูลหยางเป็นเพียงตระกูลเล็ก ๆ เรื่องหลายอย่างต้องให้ท่านโหวของเราจัดการด้วยตนเอง ย่อมเทียบความสบายใจของข้าหลวงตั๋งไม่ได้หรอกนะ"

สีหน้าของลิยูเปลี่ยนไปเล็กน้อย

แอบด่าในใจ: เสแสร้ง! แกจะแสร้งทำเป็นต่อให้พอดีหน่อย! หากขุนศึกตระกูลหยางของพวกแกยังนับว่าเป็นตระกูลเล็ก ๆ แล้วไซร้ ใครเล่าจะมีคุณสมบัติพอจะเรียกว่าตระกูลใหญ่ได้อีก?

เพียงแต่เขาทำได้เพียงคิดอยู่ในใจเท่านั้น

การมาเยือนในครั้งนี้มีเรื่องต้องขอร้องหยางเฟิง