บทที่ 111

บทที่ 111

เดินมาถึงหน้าพิณโบราณแล้วหย่อนกายลงนั่ง

หยางเฟิงนั่งด้วยท่าทางสงบเยือกเย็นพร้อมกับวางมือทั้งสองข้างลงบนสายพิณ

ผ่านทางการสัมผัสของปลายนิ้วทั้งสิบเพื่อรับรู้ถึงลักษณะเฉพาะตัวของพิณตัวนี้

สรรพสิ่งย่อมมีจิตวิญญาณ

พิณ ย่อมไม่ใช่ข้อยกเว้น

เปรียบเสมือนดั่งทหารก่อนจะก้าวเข้าสู่สนามรบ

จำเป็นจะต้องทำความเข้าใจลักษณะเฉพาะของอาวุธในมือเสียก่อน

นี่คือยอดฝีมือ!

เมื่อเห็นการกระทำของหยางเฟิง