บทที่ 62

บทที่ 62

เล่าหองเป็นคนตาถึงไม่เป็น

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่มีสายตาแหลมคม

ดวงตารูปสามเหลี่ยมคว่ำของตั๋งโต๊ะระเบิดประกายความโลภออกมา

ส่วนจงหยวนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงจนถึงขีดสุด

ภูเขาเทือกเขาเหิงซานทั้งลูกเชียวนะ!

ถึงแม้บนภูเขาจะไม่มีพื้นที่นาอุดมสมบูรณ์ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องผู้อยู่อาศัย

ทว่าเทือกเขาเหิงซานมีความยาวต่อเนื่องกว้างใหญ่ไพศาลนับร้อยลี้

ทอดตัวข้ามอาณาเขตถึงห้าอำเภอ

การได้รับการแต่งตั้งให้ครองเทือกเขาเหิงซาน เท่ากับเป็นการกุมห้าเมืองอำเภอแห่งเทือกเขาเหิงซานไว้ในฝ่ามือพร้อมกันเลยไม่ใช่หรือ?