บทที่ 47

บทที่ 47

เมื่อได้ยินจิวฉองตะโกนเรียกชื่อเลียวฮัว

ในใจของหยางเฟิงก็พลอยขยับไหว

ทวนจ้งหมิงที่พุ่งตรงไปยังจุดตายบริเวณลำคอของเลียวฮัวเปลี่ยนทิศทางในชั่วพริบตาปานประกายไฟกระทบเหล็ก

คมทวนสะบัดวูบอย่างรุนแรง

พุ่งเฉียดขอบคอของเลียวฮัวออกไปปักลงบนความว่างเปล่า

ไม่ได้ทำอันตรายเลียวฮัวอย่างแท้จริง

ตามด้วย

แขนของหยางเฟิงสะบัดขยับ

ใช้ด้ามทวนฟาดลงบนไหล่ของเลียวฮัวอย่างจัง