บทที่ 44

บทที่ 44

คบเพลิงจำนวนมากถูกจุดต่อกันจนยาวเหยียด

ส่องสว่างทั่วทั้งป้อมปราการราวกับเป็นเวลากลางวันแสกๆ

กองกำลังที่สวมผ้าโพกศีรษะสีเหลือง

ต่างเดินตรวจตราไปมาอยู่บนกำแพงป้อมปราการอย่างไม่ขาดสาย

ทันทีที่พบความผิดปกติหรืออันตรายเข้าใกล้

พวกมันก็จะส่งสัญญาณเตือนภัยออกมาทันที

เงียมเจ้งกวาดสายตามองป้อมปราการที่คุ้นเคย

ก่อนจะหันไปมองหยางเฟิงที่อยู่เคียงข้าง

ลำคอด้านซ้ายอดไม่ได้ที่จะสั่นระริกขึ้นมา