บทที่ 40

บทที่ 40

กะทันหันเสียจนตั้งตัวไม่ติด

ทำให้แผนการทั้งหมดของหยางเฟิงต้องรวนเรไปหมด

ในเมื่อเขาเกือบจะเดินทางไปสมทบกับโลติดอยู่แล้ว

จากนั้นก็ใช้ถงเฟยซึ่งเป็นหมากตัวลับ

เก็บหัวของเตียวก๊กโดยที่ไม่มีใครล่วงรู้

ต่อด้วยการพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดในรวดเดียว

เหยียบย่ำหยาดเลือดและน้ำตาของเตียวก๊กเพื่อทำลายสระโลหิตของโจรโพกผ้าเหลืองให้สำเร็จ

ก้าวขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดที่ไร้ผู้เทียมทาน

แล้วหันกลับมาส่งยิ้มบางเบาอย่างสบายอารมณ์