บทที่ 33

บทที่ 33

อิกิ๋ดยืนอยู่บนเวทีที่ต่อขึ้นด้วยท่อนไม้ลำเล็ก

มองดูทะเลเพลิงที่ลุกโชนขึ้นอย่างฉับพลันเบื้องล่างภูเขา

ภายนอกยังคงรักษามาดเซียนผู้สูงส่งและผึ่งผายเอาไว้ได้

ทว่าภายในใจกลับนึกค่อนขอดขึ้นมาไม่หยุด

นายท่านยังกล้ามาว่าข้าเป็นตาแก่ต้มตุ๋นอีกหรือ

เวลาที่เขาไปต้มตุ๋นคนอื่น

ฝีมือไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลยสักนิด!

อาศัยภาพลวงตาทางสายตาที่เกิดจากความต่างระดับระหว่างยอดเขาและพื้นราบ

หยางเฟิงให้เหล่าทหารช่วยกันสร้างเวทีชั่วคราวนี้ขึ้นมา