บทที่ 8: ลาพักโดยได้รับค่าจ้าง

บทที่ 8: ลาพักโดยได้รับค่าจ้าง

บาดเจ็บระหว่างปฏิบัติหน้าที่ จึงได้ลาพักโดยได้รับค่าจ้าง

ระหว่างพักรักษาตัว เขาไปร่วมงานศพหลายงานและมอบเงินช่วยงานศพ

เพื่อนร่วมงานที่ตายอย่างไม่เป็นธรรมเหล่านี้ แม้ปกติจะไม่ได้สนิทสนมกันนัก ต่างคนต่างอยู่ ทั้งยังมีเรื่องบาดหมางกันบ้าง แต่คนที่ยังดี ๆ อยู่กลับต้องกลายเป็นแพะรับเคราะห์ไปเสียอย่างนั้น เฉินกวนโหลวอดทอดถอนใจไม่ได้ คนตัวเล็ก ๆ ไม่มีสิทธิ์มีเสียง แม้แต่ชีวิตกับความตายก็ยังตัดสินเองไม่ได้

หลูหัวโตยังไม่ตาย แถมยังอยู่ครบสามสิบสอง นับเป็นเรื่องน่ายินดีที่เหนือความคาดหมาย