บทที่ 6: เลิกเสียเถอะ เจ้าไม่ไหวหรอก

บทที่ 6: เลิกเสียเถอะ เจ้าไม่ไหวหรอก

ยามเช้าตรู่ ถึงเวลาเปลี่ยนเวร

หลูหัวโตยังตื่นเต้นจากการดวลพนันตลอดทั้งคืน โอบไหล่เฉินกวนโหลวแล้วยัดเงินหนึ่งตำลึงใส่มือเขา

“สหายรัก!”

เมื่อคืน หลังเฉินกวนโหลวช่วยให้หลูหัวโตเอาทุนคืนมาได้ หลูหัวโตก็ราวกับมีเทพพนันเข้าสิง กวาดชัยชนะไปทั่ว

เฉินกวนโหลวไม่ได้ปฏิเสธ รับเงินไว้อย่างไม่เกรงใจ พลางเอ่ยเตือนว่า “เล่นพนันสิบครั้ง แพ้เสียเก้าครั้ง!” คนติดพนันไม่มีวันลงเอยดี

“วางใจเถอะ ข้ารู้ขอบเขตของตัวเอง” หลูหัวโตไม่ใส่ใจนัก