บทที่ 4: แยกแยะคนเป็นคนตาย

บทที่ 4: แยกแยะคนเป็นคนตาย

เช้าตรู่ เฉินกวนโหลวมารายงานตัวที่คุกหลวง

หลังจากคารวะผู้บังคับบัญชาทุกท่านแล้ว เขาก็ถูกจัดให้ไปอยู่ใต้บังคับบัญชาของท่านลุงสวี่

“คารวะท่านผู้คุมสวี่!” เขาค้อมกายเล็กน้อย วางท่าผู้น้อยต่อผู้ใหญ่เต็มที่

“เรียกข้าว่าท่านลุงสวี่เถอะ ข้ากับพ่อเจ้าเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน ไอ้หนู ในที่สุดเจ้าก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว” สวี่ฟู่กุ้ยตบไหล่เฉินกวนโหลวอย่างสนิทสนม ดูกระตือรือร้นยิ่งนัก

เฉินกวนโหลวแสร้งทำสีหน้าดีใจระคนเขินอาย แล้วหน้าหนาเรียกอีกฝ่ายว่า “ท่านลุงสวี่” แต่ในใจกลับไม่เชื่อคำพูดของสวี่ฟู่กุ้ยแม้แต่คำเดียว

เขาเคยได้ยินพี่สาวคนโตเล่าว่า ตอนพ่อจากไป ในบรรดาคนที่มาร่วมไว้อาลัยที่บ้าน ดูเหมือนจะไม่มีท่านลุงสวี่ สวี่ฟู่กุ้ยผู้นี้