กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 2: นั่งเคียงหญิงงามโดยไม่หวั่นไหว
เฉินกวนโหลวได้รับเชิญเข้าไปในโถงรับรองในสวน
ชายวัยกลางคนที่ดูคล้ายพ่อบ้านรับของกำนัลไปแล้ว เฉินกวนโหลวรีบยื่นห่อเงินที่ปิดผนึกเรียบร้อยให้อีกฝ่ายตามไป ชายคนนั้นชั่งน้ำหนักดู สีหน้าคล้ายจะพอใจอยู่บ้าง
“รออยู่ที่นี่ก่อน อีกสักครู่ฮูหยินก็จะมา”
“ขอบคุณ!”
สาวใช้ตัวน้อยยกน้ำชามาให้ เฉินกวนโหลวจิบไปคำหนึ่ง กลิ่นชาหอมละมุน ใบชาก็เป็นของดี บ่าวไพร่ตระกูลหลิวต้อนรับแขกได้สมฐานะ มิได้เห็นเขาเป็นคนตระกูลตกอับแล้วเอาชาเก่ามาให้ดื่ม
เฉินกวนโหลวพลันมีความมั่นใจเพิ่มขึ้นไม่น้อย จึงยิ้มอย่างสุภาพให้สาวใช้ที่ยกชามาเพื่อขอบคุณ แต่นางกลับยกแขนเสื้อขึ้นบังมุมปาก แอบหัวเราะคิกคัก ก่อนหมุนตัวจากไป
ราวครึ่งจิบชา ภรรยาของพ่อบ้านหลิวก็มาถึงอย่างเชื่องช้า