กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 475 กลับถูกลอบซุ่มภยันตรายรายรอบ
ลมภูเขาอันเย็นเยียบคร่ำครวญพัดผ่านหุบเขา ราวกับเสียงผีร้องไห้ปีศาจหอน พัดพาใบไม้แห้งบนพื้นให้หมุนวนรอบตัวทั้งสามของสวี่ไท่ผิง
ทั้งสามย่ำเส้นทางภูเขาอันขรุขระ แต่ละย่างก้าวล้วนระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง
สวี่ไท่ผิงเก็บคัมภีร์เทียนเสวียนเป่าเตี่ยนไว้ในถุงเก็บสมบัติอย่างดี แสงสีทองอ่อน ๆ ที่ตำราล้ำค่านี้เปล่งออกมา ต่อให้คั่นด้วยถุงเก็บสมบัติก็ยังราวกับทำให้ฝ่ามือของเขาอบอุ่น ทว่าในขณะเดียวกันก็ทำให้เขารู้สึกถึงแรงกดดันอย่างหนึ่งที่อธิบายไม่ถูก
เซียนจื่อหลิงเหยาหันกลับมามองเป็นระยะ คิ้วงามขมวดเล็กน้อย เอ่ยเสียงเบา "ศิษย์พี่ไท่ผิง ข้ารู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ที่นี่มืดครึ้มอึมครึมจนขนหัวลุก"