กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 469 มฤคยาถ้ำมาร ตัวมารชั่วมาถึง
เสียงประหลาดดังก้องใกล้เข้ามาทุกที ราวกับเสียงคร่ำครวญของวิญญาณนับไม่ถ้วน สะท้อนก้องอยู่ในพงไพรอันหนาทึบ
สวี่ไท่ผิงและพรรคพวกหยุดฝีเท้าอย่างระแวดระวัง กำอาวุธในมือแน่น จ้องมองรอบด้านด้วยความตื่นตัว
กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งปนกลิ่นเน่าเหม็นชวนคลื่นไส้โชยมาเต็มจมูก ต้นไม้บิดเบี้ยวเป็นรูปร่างพิลึก ราวกับถูกพลังชั่วร้ายกัดกร่อน
“ห้วงมาร...” ผู้อาวุโสเสวียนเฟิงสีหน้าหนักอึ้ง เอ่ยพึมพำชื่อที่น่าหวาดหวั่นนี้เสียงเบา
ในมือของเขากำหยกโบราณชิ้นหนึ่งไว้แน่น หยกส่งแสงเรืองรองอ่อน ๆ นำทางให้พวกเขาก้าวต่อไป
ในที่สุด พวกเขาก็ฝ่าพงไพรหนาทึบออกมา มาถึงแดนรกร้างแห่งหนึ่ง