เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 434 เค้าภัยแรกปรากฏ หนทางเซียนตรึงเครียด
เสียงเอิกเกริกของงานเฉลิมฉลองค่อย ๆ เลือนหายไป ความคึกคักถูกสายลมบนภูเขาพัดกระจาย เหลือเพียงกลิ่นหอมจาง ๆ ของสุราและเสียงหัวเราะสนทนาที่ก้องสะท้อน
สวี่ไท่ผิงยืนอยู่เพียงลำพังบนยอดเขาด้านหลังสำนักเซียนชิงเสวียน ชายเสื้อพลิ้วไหว ราวกับเซียนที่ถูกเนรเทศลงมา
หมู่ดาวพร่างพรายสะท้อนอยู่ในดวงตาลึกล้ำของเขา แต่ไม่อาจสะท้อนความปั่นป่วนภายในใจได้
บ้านเมืองสงบสุข ผู้คนทั่วหล้าต่างยินดีปรีดา ทว่าเขากลับรู้สึกกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูก ราวกับมีก้างติดคอ
พลังที่ซ่อนเร้นอยู่ในความมืดนั้น ราวกับอสูรร้ายที่หมอบรอจังหวะ ทำให้เขาไม่อาจปล่อยใจให้ผ่อนคลายได้อย่างแท้จริง
เขาหลับตาลง ญาณวิญญาณแผ่ขยายออกไปดั่งกระแสน้ำ พยายามไขว่คว้าหาความผิดปกตินั้น
ขุนเขาและสายน้ำ ต้นไม้ใบหญ้าและสรรพชีวิต ทุกสิ่งปรากฏชัดเจนอยู่ในขอบเขตญาณวิญญาณของเขา