กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 287 ลู่ทางใหม่ เค้าภัยเริ่มปรากฏ
เสียงโห่ร้องยินดีของทุกคนยังก้องอยู่ในหู น้ำทิพย์สุราของงานเลี้ยงฉลองยังไม่ทันจางหาย สวี่ไท่ผิงกลับรู้สึกถึงความผิดปกติเล็กน้อยเสียแล้ว
นั่นคือความสั่นไหวที่ละเอียดยิ่งนัก มีอยู่ก็เหมือนไม่มี เป็นดั่งยุงริ้นกระพือปีก แต่กลับรบกวนจิตใจเขาจนไม่อาจสงบ
ความรู้สึกนี้มิได้มาจากภาพงานรื่นเริงตรงหน้า หากมาจากส่วนลึกของโลกเซียน ดินแดนต้องห้ามที่ไม่เคยมีผู้ใดย่างกราย
นั่นคือกลิ่นอายอัปมงคล ซ่อนอยู่หลังม่านหมอกหนาทึบ ราวกับอสูรดุร้ายที่ซุ่มนิ่ง คอยจ้องมองผืนแผ่นดินอันสงบสุขแห่งนี้
“หว่านเอ๋อร์ ข้าต้องไปสักรอบ” สวี่ไท่ผิงจับมือหลินหว่านเอ๋อร์ สายตามุ่งมั่น