กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 ลอดช่องรอยแยกเข้าสู่แดนลี้ลับ
ท้องฟ้าหลังมารสลายไปนั้นปลอดโปร่งใสสะอาด มีเพียงรอยแยกที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเหมือนแผลเป็นน่าเกลียดน่ากลัว ทำลายความสงบซึ่งได้มาอย่างยากเย็น
ภายในรอยแยก ความมืดลึกล้ำราวกับกลืนกินแสงทั้งมวล คลื่นพลังที่ทำให้ใจสั่นสะท้านแผ่เล็ดลอดออกมาแผ่วเบา
สวี่ไท่ผิงลูบเส้นผมนุ่มของหลินหว่านเอ๋อร์อย่างเบามือ แววตาอ่อนโยนแต่แฝงความแน่วแน่
“หว่านเอ๋อร์ ข้าต้องเข้าไปดู” น้ำเสียงเขาสงบนิ่ง ทว่าฟังแล้วไม่อาจคัดค้านได้
หลินหว่านเอ๋อร์จับมือเขาไว้แน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล แต่สุดท้ายก็เพียงพยักหน้าเบา ๆ
นางเข้าใจเขา เช่นเดียวกับที่เขาเข้าใจนาง