กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 ผืนฟ้าประหลาดกักขังทุกผู้คนเพื่อหาหนทางรอด
ชั่วขณะที่แสงสีขาวกลืนกินทุกสิ่ง สวี่ไท่ผิงทำได้เพียงคว้าข้อมือหลินหว่านเอ๋อร์ไว้แน่น
เมื่อลืมตาอีกครั้ง แสงสีขาวเจิดจ้าก็เลือนหายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยความหม่นเทาขุ่นมัวว่างเปล่า
ใต้เท้าไม่ใช่พื้นดินแข็งมั่นอีกต่อไป ทว่ากลายเป็นความว่างเปล่าไร้จุดยึด
กระแสลมกรรโชกรุนแรงฉีกกระชากเสื้อคลุม ส่งเสียงหวีดหวิวดังกึกก้องราวกับผีร้องปีศาจครวญ
“หว่านเอ๋อร์!” สวี่ไท่ผิงรีบตรวจดูอาการของหลินหว่านเอ๋อร์เป็นอย่างแรก เมื่อเห็นว่านางเพียงอ่อนแรงเล็กน้อย หัวใจที่ลอยคว้างจึงค่อยวางลงได้บ้าง