กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 ร่วมใจประสานรอยร้าว ลงเรือลำเดียวกันอีกครา
ลมหนาวพัดกระโชกหวีดหวิว เหนือยอดเขา สวี่ไท่ผิงยืนเอามือไพล่หลัง ชายเสื้อปลิวสะบัด ราวกับเซียนลงมาจากสวรรค์
เขาสายตาคมกริบ จ้องมองร่างที่ดูอ้างว้างเล็กน้อยตรงเชิงเขาเบื้องล่าง นั่นคือจ้าวเหยียน
“จ้าวเหยียน” เสียงของสวี่ไท่ผิงดังกังวานชัดเจนท่ามกลางลมภูเขา
ร่างของจ้าวเหยียนสั่นสะท้าน ค่อย ๆ หมุนตัวกลับมา เมื่อเห็นสวี่ไท่ผิงอยู่บนยอดเขา แววตาก็ฉายแววความรู้สึกซับซ้อนวาบผ่าน
เขาเดินขึ้นยอดเขาอย่างเงียบงัน มาหยุดตรงหน้าสวี่ไท่ผิง ก้มศีรษะไม่เอ่ยคำ
“การต่อสู้วันนี้ เจ้าบุ่มบ่ามเกินไป” น้ำเสียงของสวี่ไท่ผิงไม่มีแม้แต่น้ำเสียงตำหนิ ทว่าทุกถ้อยคำหนักแน่นราวค้อนทุบลงกลางใจจ้าวเหยียน