เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 เผยความจริงคลี่คลายภัยโลก
แสงเรืองรองของหยกนำทาง ดั่งประทีปโดดเดี่ยวกลางราตรี นำทางให้สวี่ไท่ผิงมุ่งหน้าไป
เขาเดินทางอย่างรวดเร็วตลอดเส้นทาง ร่างเงียบราวสายฟ้า ผ่านขุนเขาแม่น้ำลำธาร สุดท้ายมาถึงทะเลทรายเวิ้งว้างแห่งหนึ่ง
คำพูดเพียงไม่กี่คำที่ผู้บำเพ็ญอิสระผู้นั้นพรั่งพรูออกมาก่อนตาย ประกอบกับหยกนำทาง ล้วนชี้เป้ามายังที่แห่งนี้
“สมดังคาด...” สวี่ไท่ผิงมองทะเลทรายที่ภายนอกดูธรรมดาเบื้องหน้า แล้วส่งเสียงเย็นชา
พลังญาณอันแข็งแกร่งของเขาหลั่งไหลออกมาราวกระแสน้ำ ครอบคลุมพื้นที่ร้อยลี้โดยรอบ
ใต้ผืนทะเลทรายที่ดูเงียบสงบ ซ่อนกลิ่นอายชั่วร้ายที่ทำให้ใจสั่นสะท้านเอาไว้
“ตูม!” พร้อมกับเสียงตวาดต่ำของสวี่ไท่ผิง เขาฟาดฝ่ามือลงกลางอากาศ แผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทรายเหลืองฟุ้งตลบ
ใจกลางทะเลทรายแยกออกเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ เผยให้เห็นถ้ำลึกมืดมิดทอดลงใต้ดิน
ปากถ้ำอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดชวนคลื่นไส้ และกลิ่นอายเก่าแก่ชั่วร้าย