เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 รอยแยกปริศนาสะเทือนเหล่าเซียน
บนท้องฟ้า รอยแยกสีดำนั้นราวกับแผลเป็นของสัตว์ร้ายยักษ์ น่าเกลียดน่ากลัว แผ่กลิ่นอายชวนใจสั่นสะท้านออกมา
มันฉีกม่านฟ้าสีครามเดิมออกเป็นช่อง ทิ้งเงามืดแห่งความไม่สงบปกคลุมทั่วทั้งแดนบำเพ็ญเซียน
สวี่ไท่ผิงยืนอยู่หน้าฝูงชน ดวงตาคมกริบจ้องมองรอยแยกที่ขยายกว้างขึ้นเรื่อย ๆ นั้น
เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่ไหลออกมาจากรอยแยก ราวกับมีสิ่งน่ากลัวบางอย่างกำลังพยายามทะลวงผ่านเครื่องกีดขวางนี้ลงมาสู่โลกมนุษย์
“พี่ไท่ผิง นี่มันอะไรกันแน่” หลินหว่านเอ๋อร์กำมือของสวี่ไท่ผิงแน่น น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย
นางไม่เคยเห็นภาพประหลาดเช่นนี้มาก่อน ในใจเต็มไปด้วยความไม่สงบ
“ข้าเองก็ไม่รู้” สวี่ไท่ผิงส่ายหน้า น้ำเสียงหนักแน่น “แต่นี่ไม่ใช่ลางดีแน่นอน”
สิ้นเสียง เหล่าผู้บำเพ็ญเซียนรอบด้านก็เริ่มปั่นป่วน
พวกเขาส่วนใหญ่มาจากสำนักต่าง ๆ ฝีมือสูงต่ำไม่เท่ากัน ยามเผชิญเหตุเปลี่ยนแปลงกะทันหันเช่นนี้ ต่างพากันตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก