เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ภัยร้ายซ่อนเร้นรบกวนไท่ผิง
มหาสงครามสิ้นสุดลง โลกบำเพ็ญเซียนได้พบกับความสงบสุขที่ห่างหายไปนาน
ยอดเขาคุนหลุน ทะเลเมฆพลิ้วไหว พลังวิญญาณอบอวลดุจแดนเซียน
สวี่ไท่ผิงยืนเคียงข้างหลินหว่านเอ๋อร์และซูเหยา ทอดสายตามองผืนแผ่นดินอันงดงามกว้างใหญ่เบื้องล่าง
แม้ได้อาบแสงตะวันอันอบอุ่น แต่ใบบนหน้าของทั้งสามกลับไม่เห็นความผ่อนคลาย กลับมีเงาหม่นจาง ๆ ปกคลุมอยู่
“ไท่ผิง เจ้ารู้สึกได้จริงหรือ” ซูเหยาขมวดคิ้วเรียว น้ำเสียงที่ปกติสดใสกลับแฝงความหนักอึ้ง
นางกับสวี่ไท่ผิงเชื่อมใจถึงกัน จึงรับรู้ถึงความไม่สบายใจที่ติดค้างในใจเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้
สวี่ไท่ผิงพยักหน้าเล็กน้อย ดวงตาลึกล้ำมองไปยังแดนไกล ราวกับจะมองทะลุหมอกหนาหลายชั้น “ข้าไปสำรวจมาหลายแห่ง พบว่าชีพจรพลังวิญญาณบางพื้นที่มีความผันผวนผิดปกติ เหมือนถูกอะไรบางอย่างกัดกร่อนอย่างลับ ๆ แต่กลับหาต้นตอที่แน่ชัดไม่พบ ข้ากังวลว่า...”
“กังวลสิ่งใดหรือ” หลินหว่านเอ๋อร์ถามเสียงนุ่มนวล มือขาวนวลค่อย ๆ กุมมือสวี่ไท่ผิงไว้ พยายามปลอบประโลมเขา