เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 เงาลึกลับสะกดรอย สวี่ไท่ผิงใจสั่น
สายลับจากแต่ละสำนักไป ๆ มา ๆ ข่าวที่นำกลับมายิ่งพันกันยุ่งเหยิงราวกับปมเชือก ทำให้สวี่ไท่ผิงหงุดหงิดใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
บ้างก็ว่าพบคนชุดดำท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ ในป่ารกร้างนอกเมือง บ้างก็ว่าคัมภีร์ของสำนักตนถูกใครบางคนแอบเปิดอ่านโดยไร้ร่องรอย บ้างก็ว่าตอนฝึกตนยามวิกาลสัมผัสได้ถึงสายตาเย็นยะเยือก...
"เป็นเพียงข่าวลือลมปากทั้งนั้น ไม่มีสักเรื่องที่จับต้องได้!" สวี่ไท่ผิงขยำข้อมูลในมือจนเป็นก้อน ขมวดคิ้วแน่น
นับตั้งแต่พบพลังลึกลับที่คอยสอดส่องนั้น เขาก็สั่งให้ทุกสำนักสืบสวนอย่างลับ ๆ แต่ผ่านมาหลายวันกลับไร้ความคืบหน้า
"พี่ไท่ผิง อย่าร้อนใจไปเลย บางทีอาจเป็นแค่เราคิดมากเกินไปก็ได้" หลินหว่านเอ๋อร์ยกน้ำชาใส ๆ มาให้ เอ่ยปลอบเสียงอ่อนโยน
"หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น" สวี่ไท่ผิงรับถ้วยชา แต่ไม่มีกะจิตกะใจจะชิม สายตามองไปไกล ความกังวลในใจยิ่งทวีความรุนแรง
ศัตรูที่ไม่รู้ที่มาที่ไปนี่แหละ น่ากลัวที่สุด
"รายงาน——"
ศิษย์ชุดเขียวคนหนึ่งรีบร้อนเข้ามารายงาน "เจ้าสำนัก เจ้าสำนักกระบี่เทียนจง หุบเขาเสวียนหมิง แล้วก็เจ้าสำนักตำหนักซิงหลัว ขอเข้าพบขอรับ!"