เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ชัยชนะสงบสุขคืนสู่บ้านเมือง
กลิ่นอายประหลาดบนร่างจอมเงายิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ราวกับหมึกดำกำลังเดือดพล่าน กระทั่งอากาศรอบด้านยังอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเน่าเหม็นชวนคลื่นไส้
ดวงตาคู่นั้นเดิมก็ขุ่นมัวอยู่แล้ว บัดนี้ยิ่งมืดดำสนิท มองไม่เห็นตาขาวแม้แต่น้อย มีเพียงความเคียดแค้นอาฆาตและความบ้าคลั่งไม่สิ้นสุดที่หมุนวนอยู่ภายใน
"ฮ่า ๆ ๆ... สวี่ไท่ผิง เจ้าคิดว่าเจ้ามั่นใจว่าจะชนะแล้วงั้นหรือ ข้าจะให้เจ้าเห็นกับตาว่าโลกใบนีัถูกทำลายด้วยน้ำมือข้า!" เสียงของจอมเงาดั่งเสียงร้องของนกเค้าแมวยามค่ำคืน แหลมเสียดแทงหู ฟังแล้วขนหัวลุก
มือทั้งสองของเขาร่ายอาคมอย่างรวดเร็ว ปากพึมพำคาถา ทุกถ้อยคำราวกับดังมาจากขุมนรกชั้นเก้า เต็มไปด้วยคำสาปแช่งและความเคียดแค้นไม่รู้จบ
ตามเสียงคาถาของเขา กลิ่นอายบนร่างยิ่งน่าสะพรึงขึ้นเรื่อย ๆ ประหนึ่งอสูรร้ายจากยุคบรรพกาลที่กำลังจะพังผนึกออกมา
ห้วงมิติรอบตัวสวี่ไท่ผิงเริ่มบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง ราวกับกระจกที่ถูกทุบจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ แตกละเอียด