เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ยามศึกอันตรายใจมุ่งมั่นไม่หวั่นไหว
ไฟสงครามโหมกระหน่ำ พลังวิญญาณปะทะกันวุ่นวาย เหล่าผู้บำเพ็ญเซียนหลั่งไหลดั่งกระแสน้ำมุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางอาณาเขตของศัตรู ตั้งใจจะกวาดล้างพลังชั่วร้ายนี้ให้สิ้นซาก
สวี่ไท่ผิงถือลูกแก้วเจ็ดสีไว้ในมือ นำหน้าผู้คนฝ่าฟันอุปสรรคตลอดทาง บุกเปิดเส้นทางโลหิตออกมาได้
ศัตรูพ่ายถอยร่นไปเรื่อย ตากำลังจะเห็นชัยชนะอยู่รอมร่อ ทว่าจู่ ๆ ก็มีกำแพงพลังไร้รูปลักษณ์ดั่งตาข่ายคลุมฟ้าดิน ปกป้องใจกลางอาณาเขตของศัตรูไว้แน่นหนา
กำแพงพลังนี้เปล่งแสงสีม่วงดำประหลาดออกมา ราวกับสัตว์ร้ายยุคบรรพกาลที่กำลังอ้าปากเขมือบคน มันแผ่แรงกดดันน่าหวั่นเกรงไปทั่ว
ผู้บำเพ็ญเซียนหลายคนที่พุ่งอยู่หน้าสุดไม่ทันตั้งตัว พุ่งชนเข้ากับกำแพงพลังเต็มแรง ถูกกระแทกกระเด็นลอยออกไป กระอักเลือด บาดเจ็บสาหัส
“เกิดอะไรขึ้น?!” ทุกคนตกใจจนหน้าถอดสี พากันหยุดฝีเท้า หันมองหน้ากันเลิกลั่ก
“กำแพงพลังนี่... ประหลาดนัก!” ชายชราผมขาวโพลนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ข้าโจมตีไป แต่มันกลับถูกดูดกลืนจนหมดสิ้น ไม่มีผลแม้แต่น้อย!”