เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 เผชิญภัยในซากโบราณ
ทางเข้าซากโบราณคือประตูหินขนาดมหึมา บนบานประตูสลักลวดลายประหลาดมากมาย บ้างคล้ายตัวอักษรโบราณ บ้างคล้ายสัญลักษณ์ลี้ลับ มองแล้วชวนให้หวาดหวั่น
“ที่นี่คือซากโบราณยุคบรรพกาลที่ว่านั้นหรือ” ซูเหยามองภาพเบื้องหน้าพลางอดอุทานออกมาไม่ได้ “ยิ่งใหญ่สมคำร่ำลือ ไม่ธรรมดาเสียจริง”
“ไอกลิ่นอายที่นี่แปลกพิกล” หลินหว่านเอ๋อร์ขมวดคิ้วน้อย ๆ นางสัมผัสได้ถึงไอเย็นวาบที่ลอยออกมาจากส่วนลึกของซากโบราณ ทำเอานางรู้สึกอึดอัดยิ่งนัก
สวี่ไท่ผิงตบบ่าหลินหว่านเอ๋อร์เบา ๆ เอ่ยเสียงนุ่มว่า “อย่ากลัวไป ข้าอยู่ตรงนี้” พูดจบก็หันไปถามผู้เฒ่าคิ้วขาว “ท่านผู้อาวุโส ท่านพอรู้ที่มาของซากโบราณแห่งนี้หรือไม่”
ผู้เฒ่าคิ้วขาวลูบเครา ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงกล่าว “ข้าเพียงรู้ว่าที่นี่คือถ้ำสถิตที่ผู้ทรงพลังในยุคบรรพกาลทิ้งไว้ ส่วนผู้นั้นเป็นใคร และในถ้ำสถิตแห่งนี้ซ่อนความลับใดไว้ ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน”