เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 เคลือบแคลงในความลี้ลับ มุ่งหน้าสู่เส้นทางใหม่
เสียงอึกทึกของงานเลี้ยงฉลองชัยเหมือนถูกฟิล์มบาง ๆ กั้นไว้ภายนอก ไท่ผิงยืนอยู่บนแท่นสูงเพียงลำพัง สายลมยามค่ำคืนพัดชายเสื้อคลุมของเขา เศษชิ้นส่วนสีเลือดในมือยังคงแผ่กลิ่นอายประหลาดจาง ๆ ไม่หาย
คำพูดของเจ้าสำนักเสวียนเฟิงยังดังก้องอยู่ในหู “ไท่ผิง เจ้าคิดมากไปแล้ว หลายวันมานี้รบติดต่อกันจนเหนื่อยล้าเกินไป กลับไปพักผ่อนให้เต็มที่ก็หายแล้ว” ไท่ผิงยิ้มขมขื่น เจ้าสำนักไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของเขา คิดเพียงว่าเขาตื่นตระหนกหลังผ่านศึกมา
ความรู้สึกคุ้นเคยเช่นนั้น ไม่ใช่คาถาชั่วร้ายของลัทธิเงาโลหิตแน่นอน กลับคล้ายกับ...
เขาส่ายหน้า แล้วกำเศษชิ้นส่วนนั้นไว้ในมือแน่น
ความหวาดหวั่นในใจยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เขาต้องสืบให้รู้ว่าเรื่องทั้งหมดนี้คืออะไรกันแน่
“ไท่ผิง เจ้าไม่ไปพักผ่อนจริง ๆ หรือ” เสียงของหลินหว่านเอ๋อร์อ่อนโยนดุจสายน้ำ แฝงความกังวลเล็กน้อย