กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 79 ชื่อเสียงลือเลื่องนำภัยมาเยือน
ท้องฟ้าไกลโพ้น มีนกหลายตัวบินหนีแตกตื่นกระจัดกระจาย ตัดผ่านฟ้าครามที่เงียบสงบแต่เดิม
สายตาของไท่ผิงคมกริบ กวาดมองป่าทึบรอบตัวอย่างเฉียบขาด ในอากาศอบอวลไปด้วยเจตนาสังหารที่ยากจะสังเกตเห็น
หลินหว่านเอ๋อร์ลูบแขนเขาเบา ๆ เอ่ยเสียงอ่อนโยน “ไท่ผิง เป็นอะไรไป” ไท่ผิงไม่ตอบ เพียงกำกระบี่ไท่ซวีในมือแน่น ปลายนิ้วซีดขาว
ซูเหยาหัวเราะอย่างองอาจ สะบัดแส้ยาวในมือ “จะกลัวไปใย มีข้าอยู่ทั้งคน ใครกล้าแตะเส้นผมเจ้าสักเส้น” ถึงปากจะพูดเช่นนั้น แต่นางก็อดไม่ได้ที่จะกวาดมองรอบตัวอย่างระแวดระวัง แรงกดดันในอากาศยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ