กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 เส้นทางเซียนพบวาสนาใหม่
แสงสีทองจางหายไป กระแสน้ำวนค่อย ๆ เลือนหาย เหลือเพียงร่างลวงตาร่างหนึ่งเลือนรางอยู่กลางอากาศ
ทุกคนเพิ่งได้สติกลับมาจากความตะลึง มองสวี่ไท่ผิงที่ยืนหยัดไม่ล้มลง สายตาเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรง
“ศิษย์พี่ไท่ผิง!”
ท่านเก่งกาจเหลือเกิน!
“ศิษย์พี่ไท่ผิง ท่านคือความภาคภูมิใจของสำนักเซียนชิงเสวียน!”
เสียงชื่นชมดังเข้ามาเหมือนคลื่นน้ำ แต่สวี่ไท่ผิงกลับเพียงยิ้มจาง ๆ แล้วประสานมือกล่าวว่า “พวกศิษย์พี่น้องชมเกินไปแล้ว การปราบมารกำจัดอสูรล้วนเป็นหน้าที่ของผู้บำเพ็ญเพียรอย่างพวกเราอยู่แล้ว” สายตามองตามร่างของมารโลหิตบรรพจารย์ที่หนีไปอย่างลนลานจนหายลับไปสุดขอบฟ้า ทว่าภายในใจของสวี่ไท่ผิงกลับไม่รู้สึกผ่อนคลายแม้แต่น้อย