กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 วาสนาเซียนได้มา สะเทือนแปดทิศ
ในดวงตาสีแดงฉานของมารโบราณ แสงประหลาดวาบนั้นพลันสว่างวาบขึ้น ราวกับจันทร์สีเลือดอันชั่วร้าย
มันเงยหน้าคำรามใส่ฟ้า เสียงไม่ใช่เสียงคำรามอย่างสัตว์ป่าอีกต่อไป หากแต่เป็นเสียงกระซิบชวนขนลุก ราวกับมาจากนรกขุมที่เก้า
“มนุษย์ต่ำช้า... เจ้าคิดว่าแค่นี้จะชนะแล้วงั้นหรือ พลังมารของข้า มิใช่สิ่งที่มนุษย์อย่างเจ้าจะหยั่งถึง!” ไอทำลายล้างมหาศาลระเบิดออกจากร่างอันร่วงโรยของมารโบราณ มิติรอบด้านเริ่มบิดเบี้ยว พื้นดินสั่นสะเทือน ราวกับวันสิ้นโลกมาถึง
ไท่ผิงรู้สึกเพียงแรงกดดันมหาศาลจนมิอาจต้านทานพุ่งเข้าหาตัว แทบจะบดขยี้เขาให้แหลกเป็นผุยผง