กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 เยือนซากโบราณ ติดกับดักม่านมายา
หมอกหนาพลุ่งพล่านราวกับอสูรร้ายที่อ้าปากกว้าง เขมือบสวี่ไท่ผิงลงไป
ทันทีที่เขาก้าวเข้าสู่ซากโบราณ ภาพตรงหน้าก็บิดเบี้ยว เสาหินและกำแพงปรักหักพังที่เคยชัดเจนกลับพร่าเลือน ล่องลอยดั่งเงาสะท้อนในน้ำ
หมอกหนาทึบพัดพากลิ่นหอมประหลาดมาด้วย เมื่อสูดเข้าปอดกลับทำให้รู้สึกเวียนศีรษะเล็กน้อย
ใจเขาสะดุ้งวูบ ร้องในใจว่าไม่ดีแล้ว นี่มันม่านมายา!
"พี่ไท่ผิง ระวังตัวด้วยนะ..." เสียงหวานหูเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหู แต่ไม่เห็นแม้เงาคน
เสียงนั้นล่องลอยไม่แน่นอน บางคราอยู่ใกล้เพียงเอื้อม บางคราห่างไกลสุดขอบฟ้า ราวกับเสียงกระซิบของวิญญาณร้าย ทำให้ขนลุกซู่