บทที่ 308 WELCOME

บทที่ 308 WELCOME

ประมาณสี่สิบนาทีต่อมา เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น

เฉิงเสี่ยวอวี่ถือถุงช็อปปิงสองใบกับถุงเก็บความร้อนที่พิมพ์ตราร้านเก่าแก่เดินเข้ามา เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังเป็นจังหวะใสกังวาน

เธอสวมเทรนช์โค้ตสีขาวนวลตัดเย็บเนี้ยบ ผมเกล้าเรียบร้อยไร้ที่ติ ใบหน้าประดับรอยยิ้มแบบมืออาชีพตามมาตรฐาน

แต่ขณะกวาดสายตามองไปรอบห้องรับแขก เธอกลับหยุดมองหม่าหร่านที่นั่งอยู่บนโซฟาในเสื้อเชิ้ตสีขาวของเฉาซวี่ชั่วขณะหนึ่ง ไม่ถึงครึ่งวินาที

"เสื้อผ้าซื้อมาแล้ว มีทั้งข้างนอกข้างใน" เธอวางถุงช็อปปิงบนตู้ตรงโถงทางเข้า "เป็ดก็สับเรียบร้อยแล้ว ซื้อรากบัวพะโล้กับก้านผักกาดหอมคลุกเย็นมาด้วย"