บทที่ 303 กฎลับ

บทที่ 303 กฎลับ

เมื่อก่อนเรื่องพวกนี้ เฉาซวี่เป็นฝ่ายเรียกร้องมาตลอด ส่วนเธอก็ทำท่าปฏิเสธบ้างยอมบ้าง

เฉาซวี่ทั้งขู่ทั้งกดดัน แม้จะมีส่วนที่เป็นการพูดเล่นอยู่บ้าง แต่เธอก็เป็นฝ่ายตั้งรับจริง ๆ

แต่วันนี้พอเห็นเฉาซวี่ เธอกลับกดความรู้สึกและความปรารถนาทั้งหมดไว้ไม่อยู่จริง ๆ

มือของเฉาซวี่ที่ถือถ้วยชาค้างอยู่กลางอากาศชะงักไป

เขาเงยตามองหวังฉิง สายตาหยุดที่ใบหน้าแดงเรื่อของเธอสองวินาที ก่อนค่อย ๆ วางถ้วยลง ลุกขึ้น แล้วก้าวเข้าไปใกล้อีกหนึ่งก้าว

"พี่หวังเป็นฝ่ายเอ่ยปากเอง หายากจริง ๆ โอกาสแบบนี้ผมไม่มีทางปล่อยผ่าน"