บทที่ 288 กลับมหาวิทยาลัย เปิดเทอม

บทที่ 288 กลับมหาวิทยาลัย เปิดเทอม

เฉาซวี่หยิบเทียนเย่ออกจากกระเป๋าเสื้อโค้ต แล้ววางลงบนโต๊ะอย่างสบาย ๆ

สวี่เหล่ยเหลือบมองสัญลักษณ์บนซองบุหรี่ ไม่ได้ใส่ใจอะไร หัวเราะพลางหยิบไฟแช็กขึ้นมา “แชะ” แล้วจุดให้เฉาซวี่หนึ่งมวน

คุณตาของสวี่เนี่ยนเนี่ยนนั่งอยู่หัวโต๊ะ มองภาพตรงหน้าแล้วโมโหจนส่ายหน้าไม่หยุด

เขาอยู่มาค่อนชีวิต เพิ่งเคยเห็นว่าที่ลูกเขยแบบนี้เป็นครั้งแรก มาพบผู้ใหญ่ครั้งแรก เฉาซวี่ไม่เพียงไม่เกร็งแม้แต่น้อย กลับเป็นผู้ใหญ่ทั้งบ้านที่ต้องระวังท่าทีต่อเขา

แต่คนทั้งโต๊ะต่างพากันเอาใจเฉาซวี่ เขาเป็นเพียงชายชราคนหนึ่ง จะพูดอะไรก็ไม่สะดวก ได้แต่ก้มหน้าดื่มน้ำ

พอปูคิงแครบถูกยกมาเสิร์ฟ บรรยากาศทั้งโต๊ะก็เปลี่ยนไป