บทที่ 285 พบพิรุธ

บทที่ 285 พบพิรุธ

สวี่หย่าจิ้งกับหม่าหร่านชะงักพร้อมกัน ราวกับคาดไม่ถึงว่าเขาจะปฏิเสธตรง ๆ ขนาดนี้ ไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย

สวี่หย่าจิ้งอ้าปากเหมือนอยากพูดอะไร แต่กลับถูกแรงกดดันจากบุคลิกของเฉาซวี่ข่มจนพูดไม่ออก

หม่าหร่านยืนอยู่หน้าประตู ปลายนิ้วกำสายกระเป๋าแน่นขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้ายังไม่จาง เพียงแต่ในดวงตามีแววไม่ยอมแพ้เพิ่มขึ้น

เธอมองร่างสูงสง่าของเขาในห้องรับแขกแวบหนึ่ง แล้วหันตัวเดินตามแม่ออกจากประตูไป

ประตูปิดลงเบา ๆ ตามหลัง เสียงฝีเท้าในทางเดินค่อย ๆ ห่างออกไป